Dla zapewnienia łatwości i wygody odbioru przekazywanych informacji serwis ten korzysta z technologii plików cookies. Jeśli chcesz zrezygnować z korzyści, które dają Ci pliki cookies, możesz to zrobić, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmian ustawień plików cookies oznacza, że będą one zapisane przez Twoją przeglądarkę.

Akceptuję
Zaloguj się
Skierowania
 
Oferta
Zwierzęta towarzyszące
Pobierz PDF
Oferta
Konie i przeżuwacze
Pobierz PDF
2018-01-08

Kiedy należy wysłać materiał do badania patomorfologicznego?

  • W przypadku podejrzenia choroby nowotworowej
  • W przewlekłych nie poddających się leczeniu chorobach skóry

  • W przypadku podejrzenia białaczek lub chłoniaków

  • W przypadku niepoddających się leczeniu przewlekłych chorób narządowych i układowych

  • Po każdym badaniu endoskopowym, w czasie którego został pobrany bioptat

  • W innych, diagnostycznie trudnych przypadkach, w których pomogą Wam nasi patolodzy

Pracownia patomorfologii opracowuje materiał do badań cytopatologicznych i histopatologicznych. Zajmuje się ich oceną, a także oceną preparatów wybarwionych immunohistochemicznie. Nasz zespół tworzą lekarze weterynarii, biolodzy oraz technicy histologiczni, którzy obok pracy diagnostycznej, prowadzą badania naukowe oraz stale poszerzają swoją wiedzę współpracując z ośrodkami w kraju i zagranicą.

           

 

Immunohistochemia i immunocytochemia

Jedną z metod istotnych w codziennej diagnostyce histopatologicznej i cytologicznej są barwienia immunocytochemiczne i immunohistochemiczne, w których wykorzystujemy swoiste przeciwciała.

Tak zwane barwienia IHC/ICC wykorzystuje się do określania czynników prognostycznych oraz klasyfikacji chorób nowotworowych, na podstawie obserwacji zmian w tkankach.
Badania stanowią poszerzenie i uzupełnienie podstawowej diagnostyki histopatologicznej.

Posiadamy w ofercie ponad 75 przeciwciał

  • Wszystkie barwienia immunohistochemiczne i immunocytochemiczne wykonujemy na automatycznych barwiarkach, co zapewnia powtarzalność i miarodajność wyników
  • Barwienia immunohistochemiczne i immunocytochemiczne są istotnym elementem diagnostyki patomorfologicznej nowotworów i różnicowania ich z innymi chorobami.

Po co stosujemy barwienia immunohistochemiczne i cytochemiczne?

  • Aby określić pochodzenie komórek nowotworowych
  • Aby ocenić wskaźnik proliferacji i apoptozy komórek jako jednego z markerów złośliwości nowotworów 
  • W diagnostyce chorób pęcherzowych skóry
  • W rozpoznawaniu czerniaków, również tych amelanotycznych
  • W diagnostyce nowotworów histiocytarnych i wywodzących się z komórek tucznych 
  • W celu immunofenotypowania komórek w diagnostyce białaczek i chłoniaków
  • Przy różnicowaniu chłoniaków i zapaleń limfocytarno-plazmocytarnych
  • W diagnostyce nowotworów histiocytarnych i wywodzących się z komórek tucznych

Preparaty do badań immunohistochemicznych tworzone są w naszej pracowni histopatologicznej po uprzednim zleceniu przez lecznicę takiego badania. Przeciwciała dobierane są przez Patomorfologa
w oparciu o wstępny wynik badania histopatologicznego lub cytopatologicznego.

Preparaty do badań immunocytochemii wysyłane bezpośrednio z lecznicy (krew, szpik kostny, bioptat) należy wykonać wyłącznie na szkiełkach adhezyjnych (silanizowanych), wysuszyć na powietrzu, a następnie przechowywać w lodówce!

Prosimy o wcześniejszy kontakt z laboratorium w celu dostarczenia szkiełek adhezyjnych oraz ustalenia transportu w warunkach chłodniczych (ważne przy wysyłaniu szkiełek zewnętrzną firmą kurierską).

 

Co jest istotne w badaniu patomorfologicznym?

Badanie histopatologiczne i cytologiczne są nieodłącznym elementem diagnostyki wielu chorób. Wymagają one jednak, zarówno od osoby wykonującej, jak i interpretującej, dużej wiedzy teoretycznej i doświadczenia praktycznego.

Precyzyjne rozpoznanie choroby

Precyzyjne rozpoznanie choroby

Jedynie prawidłowo pobrane i szybko utrwalone próbki mają pełną wartość diagnostyczną. Odpowiednia wielkość i reprezentatywność ocenianej zmiany umożliwia precyzyjne badanie - im mniejsza próbka, tym mniejsza szansa na trafne rozpoznanie. Badanie cytologiczne powinno być traktowane jako metoda diagnostyki przesiewowej i wstępnej, które ostatecznie w każdym możliwym przypadku powinno być potwierdzane histopatologicznie. Zastosowanie metod dodatkowych, takich jak barwienia histochemiczne i immunohistochemiczne lub techniki biologii molekularnej, jest często konieczne do postawienia pełnego rozpoznania. Diagnostyka chorób powinna zawsze opierać się na aktualnych systemach klasyfikacji. Precyzyjne rozpoznanie oparte na patomorfologicznych systemach klasyfikacji nie wymaga szerokich opisów. Są one bezwzględnie konieczne w sytuacjach gdy obraz zmian morfologicznych jest niepewny i do pełnego rozpoznania będą konieczne metody dodatkowe zarówno histologiczne jak i molekularne.
Określenie stopnia zaawansowania i złośliwości:

Określenie stopnia zaawansowania i złośliwości:

Ocena złośliwości histologicznej nowotworów i zaawansowania procesów nienowotworowych jest możliwa w przypadku chorób, dla których opracowano odpowiednie kryteria klasyfikacji. Histologiczny stopień zaawansowania procesu chorobowego powinien być zawsze korygowany stanem klinicznym pacjenta.
Ocena marginesow histologicznych/chirurgicznych:

Ocena marginesow histologicznych/chirurgicznych:

Badanie histopatologiczne umożliwia ocenę "marginesów histologicznych", czyli najmniejszej odległości pomiędzy brzegiem skrawka histologicznego i granicą nowotworu. Należy pamiętać, że ten parametr tylko pośrednio pozwala wnioskować o czystości cięcia chirurgicznego.
Określenie markerów rokowniczych i terapeutycznych:

Określenie markerów rokowniczych i terapeutycznych:

W badaniu histopatologicznym, jedynie pełne rozpoznanie i klasyfikacja jednostki chorobowej, umożliwia określenie czynników rokowniczych. Precyzyjne rozpoznanie z oceną zaawansowania procesu patologicznego i rokowania pozwala określić realne kierunki postępowania terapeutycznego, o którym ostatecznie decyduje lekarz prowadzący, a nie patolog. W przypadku nowotworów, poza rozpoznaniem podstawowym, istotne są takie parametry jak: naciekanie torebek narządów, angioinwazja, indeks mitotyczny czy poziom markerów proliferacji np. Ki-67.
Stały kontakt patologa z klinicystą:

Stały kontakt patologa z klinicystą:

Istotnym elementem badania patomorfologicznego jest precyzyjny i pełny przepływ informacji pomiędzy lekarzem prowadzącym pacjenta, a patologiem. Pełna informacja o stanie klinicznym pacjenta pozwala patologom w sposób celowany i precyzyjny prowadzić diagnostykę. Z drugiej strony lekarz klinicysta, w przypadku jakichkolwiek wątpliwości, ma prawo uzyskać informację co do patomorfologicznych markerów rokowniczych i terapeutycznych.
1

Pobieranie wycinka

Unikaj pobierania wycinków
z obszarów martwicy lub
wylewów krwi.
2

Umieszczenie w formalinie

Stosunek tkanki do roztworu
formaliny 1:10. Drobne wycinki zabezpiecz
dodatkowo w kasetce
histologicznej. Unikaj zgniatania.
3

Utrwalanie

Długość procesu zależy od
grubości wycinka, objętości
formaliny. Im grubszy wycinek,
tym trudniejsza penetracja
roztworu w głąb tkanek.
• zwiększ objętość roztworu
formaliny
4

Wykonanie preparatu histopatologicznego

5

Ocena przez patologa

6

Wynik

Jednoznaczny lub wymagający wykonania
barwień dodatkowych
(np. PAS) lub IHC
Pobierz skierowanie
Pobierz szczegółowy opis



22 349 68 00
weterynaria@alab.com.pl
©ALABWETERYNARIA Sp. z o.o.